پارچه های کامپوزیت نوع جدیدی از مواد هستند که از چسباندن یک یا چند لایه نساجی،-نبافته و سایر مواد کاربردی به یکدیگر ساخته می شوند. هدف از باندینگ ترکیب دو یا چند لایه از مواد برای دستیابی به عملکردهای خاص است، مانند افزایش ضخامت برای بهبود گرما (پوشش پشمی کامپوزیت)، یا دستیابی به عملکردهایی مانند ضد باران، قابلیت تنفس، و ضد باد از طریق اتصال چند لایه (مانند اتصال سه لایه). فرآیند پیوند عمدتاً از چسب استفاده می کند. در حال حاضر، چسب‌های رایج در صنعت پوشاک شامل چسب‌های ذوب داغ پلی‌اورتان (چسب‌های ذوب داغ TPU/PUR) و چسب‌های{5}}روغنی هستند. فرآیندهای پیوند بین‌المللی محبوب عمدتاً شامل پوشش نقطه‌ای پودری چسب مذاب داغ، پوشش نقطه‌ای خمیری چسب مذاب داغ، پاشیدن پودر چسب مذاب داغ، پوشش دو نقطه‌ای چسب مذاب داغ، پوشش اسپری پلی‌اورتان و پوشش غلتکی پلی‌اورتان است.
پارچه های کامپوزیت با استفاده از میکروالیاف در فرآوری نساجی خاص و رنگرزی و تکمیل منحصر به فرد و سپس پردازش آنها از طریق تجهیزات "کامپوزیت" ساخته می شوند. نام انگلیسی آنها "لمینیت فابریک" و "پارچه پوسته نرم" است. این پارچه به دلیل استفاده از میکرو الیاف قابلیت تمیز کنندگی بالایی دارد یعنی قابلیت لکه بری را دارد.