پارچه های کامپوزیت را می توان به صورت زیر طبقه بندی کرد:
پارچه های بافته شده همراه با پارچه های بافتنی؛ پارچه های بافتنی همراه با پارچه های بافتنی؛ پارچه های بافته شده با پارچه های بافته شده ترکیب شده است. لباسهای ورزشی و لباسهای غیررسمی اغلب از پارچههای بافتنی ترکیب شده با پارچههای بافتنی استفاده میکنند که همان جلوه پارچههای بافته را ارائه میکنند و در عین حال خاصیت ارتجاعی خوبی را حفظ میکنند. این نوع لباس کاملاً محبوب است و{2}}مشتریان آن را دوست دارند.
بر اساس نوع الیاف، پارچه های کامپوزیت را می توان به صورت زیر دسته بندی کرد:
پارچه های کامپوزیتی{0}}نوع پنبه ای (بافته شده از نخ پنبه یا ترکیبی از پنبه و پنبه-نوع الیاف مصنوعی، قابلیت تنفس و جذب رطوبت خوب را ارائه می دهد).
پارچههای کامپوزیتی{0}}نوع کتانی (ساخته شده از الیاف کتان، بافت سفت، خنکی و راحتی را ارائه میدهند).
پارچه های کامپوزیتی{0}}نوع ابریشم (با استفاده از ابریشم توت، ابریشم توسا، ابریشم مصنوعی، و غیره به عنوان مواد اولیه اصلی که حسی سبک، نرم، صاف و ظریف را ارائه می دهد).
پارچه های کامپوزیتی معمولی با چسباندن پارچه های بیرونی و داخلی با چسب ساخته می شوند و در نتیجه بافت پارچه را بهبود می بخشند و برای پردازش ساده پوشاک و تولید انبوه مناسب هستند.
پارچه های کامپوزیتی کاربردی دارای عملکردهای ویژه ای مانند خواص ضد آب و تنفس، مقاومت در برابر تشعشع، قابلیت شستشو و مقاومت در برابر سایش هستند.
بر اساس عملکرد و هدف، پارچههای کاربردی PTFE را میتوان به پارچههای کاربردی ورزشی (که عمدتاً در لباسهای کوهنوردی، لباسهای اسکی و ژاکتهای ضدآب استفاده میشود، که با استایل خشن و الزامات عملکرد بالا مشخص میشود) و پارچههای کاربردی گاه به گاه (در درجه اول برای پوشیدن گاه به گاه و مد روز، با تأکید بر کارکرد خوب، احساس نرم و پوشیدن راحت) تقسیم میشوند.
برای مثال، بر اساس ساختار کامپوزیت، پارچههای کامپوزیت چند لایه PTFE را میتوان به دو-پارچه کامپوزیت (متشکل از یک پارچه بیرونی متصل به فیلمهای TPU و PTFE، که نیاز به آستر دارد) و پارچههای کامپوزیت سه لایه (متشکل از یک پارچه بیرونی چسبیده به لایههای PTFE و TPU، و PTFE) تقسیم کرد. پارچه مشبک، بدون نیاز به آستر).
