در کشور من قدیم، بالش ها بر اساس مواد طبقه بندی می شدند: بامبو، کاشی، چوب و پارچه. شکل آنها نیز متفاوت بود، از جمله بالش های مربعی، گرد و تخت. بالش‌های قدیمی معمولاً بلند، سفت و کوتاه بودند، در حالی که بالش‌های مدرن کاملاً متفاوت هستند که نشان‌دهنده پیشرفت‌ها در فرهنگ خواب و فناوری مهندسی و همچنین تغییر در سبک زندگی است.
بالش خواب وسیله ای است که برای حمایت از سر و گردن در هنگام خواب استفاده می شود. بالش‌های خواب باستانی چینی بر اساس جنس (بامبو، کاشی، چوب، پارچه) و شکل (مربع، گرد، مسطح) دسته‌بندی می‌شدند که عموماً بلند، محکم و کوتاه بودند. بالش‌های خواب مدرن عناصر فرهنگ سنتی خواب را با استانداردهای بین‌المللی ادغام می‌کنند و دارای نوآوری‌های قابل توجهی در مواد و عملکرد هستند.
بالش‌های خواب مدرن عمدتاً شامل پنج دسته هستند: بالش‌های کاپوکی، بالش‌های پایین، بالش‌های فیبر توخالی، بالش‌های لاتکس و بالش‌های ارتوپدی. بالش های کاپوک از کاپوک به عنوان هسته استفاده می کنند و نرمی را با مزیت قیمتی ترکیب می کنند. بالش‌های پایین پر از پرهای سینه غاز و اردک هستند که قابلیت تنفس دارند و رطوبت را تنظیم می‌کنند-اما به راحتی می‌توانند آلرژی ایجاد کنند. بالش های الیاف توخالی از الیاف مصنوعی 4 یا 7 سوراخ استفاده می کنند که ظرفیت ذخیره سازی هوا بالا و انعطاف پذیری قوی دارند. بالش های لاتکس از لاتکس طبیعی ساخته شده اند که قابلیت تنفس، ضد حساسیت دارند و می توانند شکل بگیرند. بالش های ارتوپدی به طور ویژه برای ستون فقرات گردنی طراحی شده اند و از کل ستون فقرات گردنی از طریق شکل خمیده خود حمایت می کنند و تنش عضلات گردن را کاهش می دهند.